Środa, 11 Kwietnia, 2007
You’ll ruin it for everyone (bootleg, 1993) |
|
Sergej
|
| „You’ll ruin it for everyone” - bootleg wydany przy aprobacie zespołu w 1993. Jest to nagranie z 1981 roku z Perth w Szkocji. W tym roku przez Wielką Brytanię przeszła fala ulicznych zadym: spalone samochody, powybijane szyby, koktajle Molotowa. Ten koncert też miał być gorącym, bo krążyły plotki, że mają się tam pokazać prawicowi skinheadzi wspierający British Movement. No i rzeczywiście problemy się zaczynają już w trakcie występu Poison Girls, którzy grają jako pierwsi. Kiedy na scenie pokazują się Crass to już podczas drugiego kawałka („Nagasaki Nigthmare”) słychać zadymę na sali. Kapela przerywa, a Ignorant i Libertine próbują uspokoić publiczność... „Czy możecie się nie bić chociaż przez pół godziny? Zniszczycie to dla wszystkich... My nie chcemy policji, wy nie chcecie, my chcemy poprostu grać...”. Według wspomnień ludzi, którzy byli na tym koncercie to nie tylko skini rozkręcali zadymę, ale pankowcy i jakaś miejscowa młodzież też. Ktoś z kapeli mówi ze sceny: „jeżeli chcecie anarchii idźcie na ulice i zacznijcie, my mamy swoją wizję anarchii a wy swoją. Zobaczcie co się stało w Londynie wczoraj i tylko poczekajcie zanim oni przyjdą do was (hm chodzi chyba o policję?)... Kurwa koleś w spodniach McLarena... jak nie chcecie koncertu to poprostu spierdalajcie”. Fani Crass zaczynają skandować (jak mantrę) „Figth wars not wars”. Potem w połowie koncertu w czasie kawałka „Big a little a” po pierwszej zwrotce już sam Ignorant zaczyna krzyczeć „Figth war not wars”, następny kawałek „Big hands” przerywa się w połowie, nerwy puszczają, Ignorant wyzywa publiczność, zadyma się rozkręca ponownie? Ten koncert naprawdę był ciężkim przeżyciem dla kapeli i chyba nigdy kawałki, które grali nie były tak aktualne np. „Rival tribal rebel revel” - o wojnie gangów ulicznych i subkultur, „Big man big m.a.n.” - jeżeli jesteś mężczyzną to lepiej się zachowuj jak należy: buduj mięśnie i używaj kutasa jak broni, „Tired” - jestem zmęczony karkami co szukują zadymy, nie jestem twardzielem, więc wypchajcie się z tym. Czego wy chcecie? Czego wy chcecie? |
Środa, 11 Kwietnia, 2007
Merry Crassmas (singel, 1981) |
|
Sergej
|
| „Merry Crassmas” - drugi singel wydany jako Creative Recording and Sound Servises w 1981 roku. Prasa muzyczna uważała Crass za zaślepionych oszołomów, nie mających poczucia humoru, hm może poprostu nie rozumieli ich żartów:). Ten singel to właśnie kolejny żart grupy Crass. Wydany na święta, zawiera fragmenty utworów: „Big a, little a”, „Punk is dead”, „Big hands”, „Contamination power”, „I ain’t thick its just a trick”, „Nagasaki nightmare”, „Securicor”, „Darling”, „G's song”, „Banned from the Roxy”, „Tired”, „So what”, które są zagrane na jakimś tanim syntezatorze, w stylistyce disco. Na okładce jest napisane: „Zabawa dla całej rodziny, musicie wysłać pocztówkę z poprawna kolejnością kawałków i wygracie. Pierwsza nagroda to sól do kąpieli, druga to singel Exploited, trzecia - 2 single Exploited”. A żeby nie było tak kolorowo pod koniec strony B, składają nam życzenia: Wesołych świąt i... żebyśmy się udławili świątecznym indykiem.
|
Środa, 7 Marca, 2007
You're Already Dead (singel, 1984) |
|
Sergej
|
| Ostatni materiał wydany przed oficjalnym rozwiązaniem. „Już jesteście martwi” mocne, bojownicze, a zarazem gorzkie teksty. Crass jakby zadają pytanie sobie i całemu ruchowi, który stworzyli, czy to co robią ma sens-protesty, ulotki, marsze. Zastanawiają się czy ich pacyfistyczna postawa dalej ma sens wobec przemocy, która stosuje system. Słowa już nie wystarcza czas zmienić taktykę... „nie musisz być bierny tylko dla tego, że jesteś pacyfistą”. „Szukając światła poruszamy się w ciemnościach, szukamy przyszłości i szykujemy się do walki, szukamy wolności, której się nam odmawia, atakujemy z siłą i ukrywajmy się. Na świecie, w którym ludzie nic nie mogą zrobić, musza się z tego otrząsnąć...ok poprostu musimy wziąć się za to... „powstań i walcz takie było przesłanie i nawet jeżeli Crassowi nie udało się obalić systemu, próba jednak była warta tego. |
Środa, 7 Marca, 2007
WHODUNNIT? (singel, 1983) |
|
Disorder
|
| Tytuł tej wydanej w 1983 roku płyty to "kryminał", ale też gra słów, stąd znak zapytania na końcu: who done it? - "kto to zrobił? - pyta CRASS, a chodzi tym razem o reelekcję Margaret Thatcher, której popularność po "zwycięstwie" na Falklandach gwałtownie w społeczeństwie angielskim wzrosła. Całość utrzymana jest w prześmiewczej stylistyce. Na okładce umieszczono napis: "Government property" - własność rządowa. Płyta ukazała się w dwóch edycjach - na brązowym i czarnym winylu. |
Środa, 7 Marca, 2007
How Does it Feel? (singel, 1982) |
|
Sergej
|
| „How Does It Feel To Be The Mother Of A Thousand Dead” („Jakie to uczucie być matką tysiąca umarłych”)- singel, który wywołał prawdziwa burze. Robin Eggar, rockowy dziennikarz z lewicowego „Daily Mirror”, napisał, iż jest to „najohydniejsza i najbardziej niepotrzebna płyta, jaką kiedykolwiek słyszał”. Kilka dni później artykuł został wykorzystany przez konserwatywnego posła, Tima Eggara, brata Robina, który – po przeczytaniu artykułu napisał do prokuratora generalnego, żądając by Crass został oskarżony zgodnie z Aktem Nieprzyzwoitych Publikacji. Określił to jako „obrazę premiera, rządu, sił zbrojnych i rodzin tych, którzy zginęli w Falklandach” natychmiast Crass w wywiadzie radiowym odpowiedzieli – „Uważamy, że Margaret Thatcher, jej rząd, pan Eggar i wszyscy inni, którzy ją popierają, są odpowiedzialni za wysłanie młodych mężczyzn na rzeź, co, według mnie, równoznaczne jest z zaplanowanym, wykalkulowanym morderstwem. I to jest nieprzyzwoite”. Później w parlamencie laburzystowski szeregowy deputowany zapytał Thatcher podczas interpelacji parlamentarnych, czy poświęci swój wolny popołudniowy czas na przesłuchanie płyty „How Does It Feel To Be The Mother Of Thousand Dead?” później, jej sekretarz prasowy umieścił w prasie oświadczenie, w którym zawarta była decyzja „nie dawania tym ludziom (Crassowi) prawa publicznego wypowiadania się, posiadania publicznej trybuny”. Następnie Partia Torysów wystosowała notatkę, w której doradzali, by płyta była od tej pory ignorowana, podobnie jak każda następna prowokacja ze strony Crass. Członkowie Crass zaczęli dostawać listy wsparcia ze strony „opozycji”. |
Środa, 7 Marca, 2007
Sheep Farming in the Falklands (singel, 1982) |
|
Sergej
|
| Wydany w czasie wojny brytyjsko argentyńskiej, najpierw jako "Hodowla owiec na fucklandach" - flexi bez podania wytworni ani nazwy kapeli, bo nie wiadomo jakie konsekwencje mogli wypłynąć z tego, kiedy cały kraj wymachiwał flagami i się cieszył, ze możemy dokopać tym "argentyńskim skurwysynom" później wydany jeszcze raz już pod własną nazwą, staje się numerem 1 w niezależnych czartach. Prasa i opinia publiczna w tym czasie żądali ukarania "zdrajców". |
Środa, 7 Marca, 2007
Rival Tribal Rebel Revel (singel, 1980) |
|
Sergej
|
| „Rival tribal rebel revel” najpierw wydany jako flexi i dołączony do fanzina ,,Toxic grafity”. Crass odmawiał wywiadów dla oficjalnej prasy, za to często wspierał małe i niezależne ziny. Tekst „Bully boys out fihgting” - ...skacz na naziola, napluj na Żyda, bezsensowna przemoc nic nowego, przemoc lewicy, przemoc prawicy, wszystko wygląda tak samo, twardziele się bija ta sama stara gra (teraz uwaga Włochaty), nudna pierdolona polityka która nas wszystkich zabije, lewica, prawica możecie się wypchać, trzymajcie przy sobie swoje uprzedzenia, ja nie widzę powodu, anarchia i wolność to wszystko czego chce, tytułowy kawałek jest parodią na Oi czy skinowskie kapele, wychwalające przemoc dla przemocy. |
Środa, 7 Marca, 2007
Nagasaki Nightmare (singel, 1980) |
|
Sergej
|
| Crass był mocno zaangażowany w ruch pacyfistyczny, szczególnie w walkę przeciwko broni jądrowej. Singel „Nagasaki Nigthmare” jest przepełniony treścią, nie tylko przez sam tytułowy kawałek, ale przez grafikę i teksty zamieszczone na okładce. Częścią okładki jest mapa Wielkiej Brytanii z zaznaczonymi obiektami nuklearnymi, wojskowymi i energetycznymi, są tu także japońskie opisy efektów bomby atomowej. Jest opis ruchu anty jądrowego z kontaktowymi adresami. Dużo mocnej grafiki, bomba jako fallus i podpis „Człowiek stworzył władzę, człowiek stworzył ból”. Tak na marginesie napisze, że policja naprawdę brała Crass na poważnie. Na okładce płyty „Flux of pink indians” jest opisany przypadek jak oni jada gdzieś zobaczyć jak wygląda schron przeciwjądrowy, zatrzymują ich tajniacy i pierwsze o co pytają czy oni nie są z Crass. |
Środa, 7 Marca, 2007
Bloody Revolutions (split z Poison Girls, 1980) |
|
Sergej
|
Drugi singiel Crass wydany w 1980 był benefitem (i to całkiem niezłym, ponad 12 tys. funtow) na „Anarchy Centre” - niezależne miejsce dla różnego rodzaju aktywności od koncertów i dyskusji, do biblioteki z anarchistyczną literaturą, a także miejsce gdzie ktoś mógł poprostu się zatrzymać na noc. Jest to split singel Crass i Poison Girls, z którymi Crass dosyć często grali wspólne koncerty i który mieli podobne anarchistyczne poglądy. Kawałek „Bloody Revolutions” powstał jako odpowiedź, na zadymę, która rozpoczęła jakąś trockidstowska bojówkę na jednym z koncertów Crass. Właśnie po tym koncercie zaczęły się problemy z przemocą nie tylko ze strony nazi Skinheadow ale i lewicowych bojówek. Płyta natychmiast została zakazana przez HMV, jednak nie z powodu tekstów piosenek, a „podburzającego przesłania okładki”. Drobiazgowo przedstawione przez Gee portrety królowej, papieża, Margaret Thatcher i Statui Wolności, dosztukowane następnie do ciał czterech członków Sex Pistols, były, jak się dowiedzieliśmy, „poza granicami dobrego smaku”
...Mówicie o rewolucji, cóż, w porządku, Ale co zamierzacie robić, gdy nadejdzie jej czas? Będziecie jak duzi chłopcy z pistoletem maszynowym? Będziecie mówić o wolności, kiedy krew zacznie się lać? Cóż, wolność nie ma wartości, jeśli przemoc jest ceną. Nie chcę waszej rewolucji, chcę anarchii i pokoju. Mówicie o obaleniu władzy przemocą, która jest waszym narzędziem. Mówicie o wyzwoleniu, gdy ludzie przejmą władzę, Cóż, czy to nie ludzie teraz rządzą? Jaka by to była różnica? Kolejna grupka bigotów z karabinem wymierzonym we mnie… |
Środa, 7 Marca, 2007
Reality Asylum (singel, 1978) |
|
Disorder
|
| Wczesna wersja "Asylum", jednego z najlepszych i najmocniejszych tekstów w historii CRASS, z opracowaną przez Penny'ego Rimbauda obszerną wkładką - z założenia miała być nie tyle płytą, co manifestem anarchistycznym, jednocześnie odrzuceniem religii, skoro Jezus godzi się na wszystkie zbrodnie. Dziś oryginalny krążek jest kolekcjonerskim rarytasem. |
Wtorek, 6 Marca, 2007
Christ the bootleg (koncert) |
|
Sergej
|
| Kolejny bootleg wydany przy zgodzie zespołu, najpierw w 1989 roku, jako limitowana edycja na winylu, a w 1993 reedycja na CD. Jest to koncert nagrany w 1984 roku w czasie ostatniej trasy Crass. Dla mnie ten koncert jest zdecydowanie lepszy niż oficjalnie wydany na "Stations of Crass". Może nie jest dobrze nagrany, ale na koncercie ze "Stations" było zbyt słabo słychać gitarę i za dużo basu. Grają raczej kawałki z pózniejszego okresu działalnosci, fragmenty z "Yes sir i will", "Smash the mac", "Don't get caugth", "You're already dead", "Big a little a", po kilka kawałków z "Penis Envy", "Christ the album" i "Stations". W Anglii trwa strajk górnikow, może w powietrzu czuć, że Thatcher go brutalne stłamsi już niedługo. Wokaliści wyrzygują z siebie nienawiść, a może nawet już frustracje do otaczającej ich rzeczywistości thatcherowskej Brytanii. "You're already dead" czy "Smash the mac", czy "Major general despair" brzmią jakby były wykonywane na ulicy na demonstracji, zresztą na końcu "Major general despair" pojawia się hasło znane z antywojennych demonstracji - "1,2,3,4 we don't want your fuckin war". Jednym z najlepszych momentów tej płyty jest dla mnie fragment "Yes sir i will", kiedy nagle pośród hałasu i chaosu zaczyna sie kawałek "What did you know, what did you care" zagrany na pianinie i skrzypcach, no i ładnie zaśpiewany, oczywiście nie przez Ignoranta... Koncert jest naprawdę mocny, nawet przegnębiający.
|
Wtorek, 6 Marca, 2007
Best before...84 (album, 1985) |
|
Sergej
|
| Najlepiej spożyć przed 1984. Do czego nawiazywał ten tytyl? Do tego, że ekipa z Crassu na samym początku istnienia kapeli, postanowiła działać jako zespół tylko do złowieszczego 1984 roku? Czy do tego że Crass to tylko kolejny produkt do konsupcji? Na okładce uśmiechnięta para na rolkach, słuchająca muzyki z walkmenów, pod ich stopami leżą single Crass. W tle policja rozpędza demonstrację, wygląda to raczej na "sitting", czyli protest siedzący. Czy to kolejna ironia? Rewolucja przegrana, a teraz czas na rozrywkę? Płyta jest podwójna i jest to zbiór wszystkich singli Crass. Jest tu cała muzyczna i ideologiczna historia zespołu, od prostych kawałkow, ala "Do they owe us a living?" poprzez eksperymentalne, z wykorzystaniem nietradycyjnych instrumentów w "Nagasaki Nigthmare" i pankowych mini oper takich jak "Bloody Revolutions" do noisowego "Nagasaki is yesterday's dog end" i prawie rapujacego "Smash the Mac". |
Wtorek, 6 Marca, 2007
Yes sir i will (album, 1983) |
|
Sergej
|
| Piąta płyta crassu awangardowa i noisowa, kiedy pierwszy raz ją usłyszałem, nie mogłem wytrzymać więcej niż kilka minut. To nie była muzyka, to nie był nawet punk rock, po prostu hałas. Cała płyta leci prawie bez przerwy, nie ma pauz pomiędzy kawałkami. Jedyny kawałek, który mi sie od razu spodobał z tej plyty to zagrany na pianinie i ze skrzypcami "What did you know/what did you care?". Tekstowo cała płyta to bezlitosny atak na Thatcherowską Brytanię. Nadchodził rok 1984, rzeczywistość wyglądała gorzej niż Orwell mógł sobie wyobrazić... |
Wtorek, 6 Marca, 2007
Christ the album (album, 1982) |
|
Sergej
|
| Czwarta plyta w dorobku crass. Jej produkcja zajęła im prawe rok. Zawiera dwie części, studyjne nagrania plus kawałki z koncertow z lat 77/82, między innymi kilka piosenek nagranych na czteroślad w 77 roku. Mocniejsze, pełniejsze brzmenie, ale tekstowo dosyć gorzka. Pierwszy kawałek "have a nice day" ...same stare treści, słyszałeś to wszystko juz wcześniej, Crass jedzie po systemie: "czy to wojna? Nie mamy poczucia humoru, nie umiemy się śmiać, tobie to się nie podoba, zbyt mocne, kurwa mać. Jeżeli cały czas powtarzam to samo to tylko dlatego, ze system wciąż tak samo prowadzi swoją starą grę....". w kawałku "You can be who pytają "czy ten ruch który sami stworzyli nie stał się kolejną modą". |
Wtorek, 6 Marca, 2007
Penis Envy (album, 1981) |
|
Sergej
|
| "Penys envy" jest najbardziej "popową" płytą w dorobku Crass, łatwo wpadającą w ucho. Crass byli odbierani jako bardzo mocna "męska" kapela. Ciężka muzyka, prawie awangardowy hałas. Czarne, przypominające, faszystowskie mundurki. To wszystko było odbierane jak postawa "macho", element feminizmu, który przecież towarzyszył kapeli od początku, gdzieś w tym wszystkim się gubił. Teraz przyszedł czas na frontowy atak. Eve Libertine i Joy de Vivre śpiewają, tak śpiewają, a nie wykrzykują, teksty może nawet ostrzejsze, niż koledzy z zespołu na poprzednich płytach. Tekst kawałka "systematic death" uważam, za jeden z najlepszych w historii kapeli. Teksty o związkach, o miłości z krytyką instytucji jaką jest małżeństwo. Do płyty był dołączony flexi disc formacji pod nazwą Creative Recording and Sound Service z piosenką "Nasz ślub" z parodią na pseudoromatnyczne kawałki o miłości. Więcej... |
Wtorek, 6 Marca, 2007
Stations of Crass (album, 1979) |
|
Sergej
|
| Druga płyta Crassu, w nazwie ukryty podwójny sens. Na okładce zdjęcia ze stacji londyńskiego metra pokrytego graffiti, zrobionych przez ekipę z Crassu. Drugie znaczenie to, że po angielsku to brzmi jak stacje krzyża. Ciekawe, że pierwsza płyta, nazywała się "Nakarmienie 5 tysiecy" cytat z Biblii plus minimalna ilość płyt, którą wytoczył "Small wonder" z ich debiutem. Muzycznie też zbliżona do pierwszej, ale więcej wolniejszych i bardziej psychodelicznych kawałków. Płyta jest podwójna, zawiera studyjny materiał i koncert, na którym grają prawie całego seta z pierwszej płyty. Interesujące jest, że nagrano to na 45 obrotach, żeby zmieścić cały materiał. |
Wtorek, 6 Marca, 2007
Feeding of 5000 (album, 1978) |
|
Disorder
|
| Pierwsza, niezwykła płyta CRASS, porażająca przekazem. Rozpoczyna ją melorecytacja "Asylum", kończąca się słowami: "Jesus died for his own sins, not mine" (Jezus zmarł za swoje grzechy, nie moje). Na tej płycie znalazły się wszystkie najważniejsze utwory z repertuaru CRASS: "Do they owe us a living?", "Punk is dead", "Reject of society", "g's song", "Fight war not wars", "You pay" czy "So what". Płyta stanowiąca rewolucję w punk rocku, silny przekaz anarcho-pacyfistyczny i arytmiczne, nerwowe dźwięki. Wydana w tej samej stylistyce, w jakiej ukażą się wszystkie oficjalne płyty CRASS - wkładka oprzypominająca strony gazety, na okładce kolaż, charakterystyczny symbol CRASS. Płyta - rwolucja. |
|
|
|
Kanał
RSS
