Najlepiej spożyć przed 1984. Do czego nawiazywał ten tytyl? Do tego, że ekipa z Crassu na samym początku istnienia kapeli, postanowiła działać jako zespół tylko do złowieszczego 1984 roku? Czy do tego że Crass to tylko kolejny produkt do konsupcji? Na okładce uśmiechnięta para na rolkach, słuchająca muzyki z walkmenów, pod ich stopami leżą single Crass. W tle policja rozpędza demonstrację, wygląda to raczej na "sitting", czyli protest siedzący. Czy to kolejna ironia? Rewolucja przegrana, a teraz czas na rozrywkę? Płyta jest podwójna i jest to zbiór wszystkich singli Crass. Jest tu cała muzyczna i ideologiczna historia zespołu, od prostych kawałkow, ala "Do they owe us a living?" poprzez eksperymentalne, z wykorzystaniem nietradycyjnych instrumentów w "Nagasaki Nigthmare" i pankowych mini oper takich jak "Bloody Revolutions" do noisowego "Nagasaki is yesterday's dog end" i prawie rapujacego "Smash the Mac".
Kanał
RSS
